ನೀವು ನಿಯೋಜಿಸುವವನು (The Delegator).

ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ (The Recognition)

ಅನುಷ್ಠಾನದ-ಕೆಲಸವನ್ನು (execution) ನೀವು ಇತರರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದೀರಿ. ಬಹುಶಃ ಒಬ್ಬ ಸಹಾಯಕರಾಗಿರಬಹುದು, ಸಣ್ಣ ತಂಡವಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ನಿಮಗಾಗಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರಾಗಿರಬಹುದು (contractors). ಆ ಕೆಲಸವು ನಿಮ್ಮ ಕೈಬಿಡುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ನೀವೇ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಇದು ಪ್ರಗತಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಒಳಗಿನಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿದೆ.

ನೀವು ನಿಯೋಜಿಸಿದ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ನೀವು ನೆರಳು-ಗಾವಲು (shadow) ಕಾಯುತ್ತೀರಿ. ನೀವು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು (output) ಆಗಾಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತೀರಿ. ಬಹುಶಃ ತಿದ್ದುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ನೀವು ತಿದ್ದುತ್ತೀರಿ. ಬೇರೊಬ್ಬರು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ ಕೆಲಸವು 'ಸಾಕಷ್ಟು-ಉತ್ತಮ'ವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, 'ನಾನಾಗಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ' ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ನೀವೇ ಮರು-ಬರೆಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು (rewriting) ನೀವು ಗಮನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಮಾನದಂಡಗಳು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯೊಳಗೇ ಇವೆ, ಇದರರ್ಥ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಿಯೋಜಿತ ಕಾರ್ಯವನ್ನೂ ನೀವು ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸದ ಮಾನದಂಡಗಳ (criteria) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಆಯಾಸ-ತರಿಸುವಂತಹುದು. ಇದು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ವೈಫಲ್ಯವನ್ನೂ ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ: ನಿಯೋಜನೆಗೊಂಡ-ವ್ಯಕ್ತಿ (delegate) ಎಂದಿಗೂ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು (autonomy) ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಅವರಿಗೆ ರವಾನಿಸಲಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ (transmitted).

ನಿಮ್ಮ ಈ ನಿಯೋಜನೆಯು (delegation) ನೀವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಬಹುಶಃ ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀವೇ ಮಾಡದೆ ಉಳಿಸಿದ ಸಮಯವು, ನೀವು ನಿಯೋಜಿಸಿದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು, ತಿದ್ದಲು, ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಮರು-ನಿರ್ಮಿಸಲು ಕಳೆಯುವ ಸಮಯದಿಂದ ಕಬಳಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವು ನಿಯೋಜನಾ-ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವನ್ನು (delegation infrastructure) ನಿರ್ಮಿಸುವಾಗ ತಗಲುವ ಸಾಮಾನ್ಯ-ಬೆಲೆಯಾಗಿದೆ. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವು, ನೀವು ಕಟ್ಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನೇ ನೀವು ನಂಬದಿರುವ ಬಲೆಯಾಗಿದೆ.

ಆಧಾರವಾಗಿರುವ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ (The Underlying Mechanic)

ವಿಧಾನವು (methodology) ನಿಯೋಜನೆಯ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು (delegation progression) ನಾಲ್ಕು-ಹಂತಗಳ ಪಥವೆಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ: ಹಂತ 1 (ನೀವೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ), ಹಂತ 2 (ನೀವು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೀರಿ, ದಿನಚರಿಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತೀರಿ), ಹಂತ 3 (ನೀವು ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುತ್ತೀರಿ ಮತ್ತು ಫಲಿತಾಂಶಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುತ್ತೀರಿ), ಹಂತ 4 (ನೀವು ಇತರರ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುತ್ತೀರಿ). ನಿಯೋಜಿಸುವವನು (Delegator) ಹಂತ 2 ಮತ್ತು ಹಂತ 3 ರ ಗಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಕಾರ್ಯಗಳ-ವರ್ಗಾವಣೆಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆ. ಮಾನದಂಡಗಳ-ರವಾನೆಯು ಇನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂದರೆ, ನಿಯೋಜನೆಯು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು (output) ನೀಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಸ್ವಾಯತ್ತ-ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನಲ್ಲ — ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಪಕ್ಷಪಾತವೆಂದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ-ಭ್ರಮೆ (illusion of indispensability), ಇದು ಸ್ವಯಂ-ಬಲಪಡಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಅತಿಯಾಗಿ ನೆರಳು-ಗಾವಲು ಕಾಯುವ ನಿಯೋಜಿಸುವವನು (Delegator) ನಿಯೋಜನೆಗೊಂಡ-ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬೆಳೆಯಲು ಅವಕಾಶವೇ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ-ಕೊರತೆಯು, ಆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತನ್ನ ನೇರ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ನಿಯೋಜಿಸುವವನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನಂಬಿಕೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ನೆರಳು-ಗಾವಲನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ನೆರಳು-ಗಾವಲು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಚಕ್ರವು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಿಯೋಜಿಸುವವನು ನೈಜ-ನಿಯೋಜನೆಯು (real delegation) ಇನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು — ತಪ್ಪಾಗಿ — ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಅಪಾಯವೂ ಇದೆ: ನಿಯಂತ್ರಣದ-ಪಕ್ಷಪಾತ (control bias). ನಿಯೋಜಿಸುವವನು ನೆರಳು-ಗಾವಲು ಕಾಯುವುದಕ್ಕೆ ಭಾಗಶಃ ಕಾರಣ ಗುಣಮಟ್ಟವಾದರೆ, ಭಾಗಶಃ ಕಾರಣ ಅವನ ಗುರುತು (identity). ಆ ಕೆಲಸವು ಅವನಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದ ಮೂಲವಾಗಿತ್ತು. ಬೇರೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ಅಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನೋಡುವುದು ಗುಣಮಟ್ಟದ-ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯು ಅತಿಯಾದ-ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯನ್ನು (over-involvement) ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ, ಅದು ನಿಯೋಜನೆಯು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದೇನೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ-ದೋಷವಲ್ಲ. ನಿಮ್ಮ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವ ರಚನಾತ್ಮಕ-ಕಷ್ಟವಿದು (structural difficulty).

ಉದ್ವೇಗ (The Tension)

ನೀವು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ಉದ್ವೇಗವು ನಂಬಿಕೆ (trust) ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣದ (control) ನಡುವೆ ಇದೆ. ಪ್ರಬುದ್ಧ-ನಿಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ (mature delegation) ಅವೆರಡೂ ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ — ಚೆನ್ನಾಗಿ-ನಿರ್ಮಿಸಲಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಭಾರಿ-ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು (trustworthy output) ನೀಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ, ಮಾನದಂಡಗಳು ದಾಖಲಾಗುವ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ನಿಯೋಜನೆಗೊಂಡ-ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸರಿಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ (calibrated) ಮೊದಲು, ನೀವು ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತೀರಾ ಮುಂಚೆಯೇ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಕೆಲಸವು ಹದಗೆಡುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ನಿಯೋಜನೆಯು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಬುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇದಕ್ಕೆ ವಿಧಾನದ (methodology) ಉತ್ತರವೆಂದರೆ: ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದು ಮತ್ತು ನೇರ-ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆ ಮಾನದಂಡಗಳು ಮಾಡುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು. ಮಾನದಂಡಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತು ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳಿರುವ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿದ್ದಾಗ (annotated examples), ನಿಯೋಜನೆಗೊಂಡ-ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನೀವು ಬಳಸುವ ಅದೇ ಮಾನದಂಡಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಯಂ-ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಪಾತ್ರವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಘಟನೆಯನ್ನೂ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಕೇವಲ ಮಾನದಂಡಗಳು ಅನ್ವಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆಯೇ ಎಂದು ದೃಢಪಡಿಸುವತ್ತ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಹಂತ 2 ರಿಂದ ಹಂತ 3 ಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ರಚನಾತ್ಮಕ-ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ (structural move), ಮತ್ತು ನಿಯೋಜಿಸುವವನು (Delegator) ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ.

ಉಡುಗೊರೆ (The Gift)

ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ರೂಪುಗೊಂಡ ನಂತರ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರುವುದು, ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಗುಣಾಕಾರ (capability multiplication). ನಿಮ್ಮ ಒಳನೋಟವು, ಸರಿಯಾಗಿ ರವಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಅನುಷ್ಠಾನದ ಅನೇಕ-ಹರಿವುಗಳಿಗೆ (streams) ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ನೀಡಬಲ್ಲದು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್‌ನಲ್ಲೂ ನಿಮ್ಮ ನೇರ ಒಳಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯಿಲ್ಲದೆಯೇ ನಿಮ್ಮ ತೀರ್ಪಿನ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು (judgment) ದೋಷಗಳನ್ನು ತಡೆಯಬಲ್ಲದು. ನಿಮ್ಮ ಮಾದರಿ-ಗುರುತಿಸುವ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು (pattern recognition) ಇತರರ ಕಲಿಕೆಯನ್ನು ವೇಗಗೊಳಿಸಬಲ್ಲದು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ನಿಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸುವ ಬದಲು, ತಂಡದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.

ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ವಿಧಾನವು (methodology) ಸೂಚಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಈ ಸನ್ನೆಕೋಲಿನ-ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ (leverage) ಕಡೆಗೇ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಷ್ಠಾನವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕೇವಲ ನಿಮ್ಮ ಸಮಯದ ಮಿತಿಗಳಿಗೆ (limits of your hours) ಕಟ್ಟಿಹಾಕುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾದ ನಿಯೋಜನೆಯು ಆ ಮಿತಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಮುಂದೆಬರುವ ನಿಯೋಜಿಸುವವನು (Delegator), ಇತರರ ಕೆಲಸದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವ (compounds) ವೃತ್ತಿಪರನಾಗುತ್ತಾನೆ — ಮತ್ತು ಅವನ ಪ್ರಭಾವವು ಅವನ ಸ್ವಂತ ಕೈಗಳು ಉತ್ಪಾದಿಸಬಲ್ಲ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.

ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ (The Next Move)

ಮುಂದಿನ 14 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದು ನಿಯೋಜಿತ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಪದರಗಳನ್ನು (Four Layers) ಬರೆಯಿರಿ ಮತ್ತು ನಂತರ ಅದರ ಮುಂದಿನ-ಆವೃತ್ತಿಯನ್ನು (iteration) ಕೈಬಿಡಿ. ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿ: ಮುಗಿದ-ಕೆಲಸ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ? ಯಾವುದು ಅದನ್ನು ಕೇವಲ 'ಸಾಕಷ್ಟು-ಉತ್ತಮ' ಅಥವಾ 'ಕೆಟ್ಟದ್ದು' ಎನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ 'ಒಳ್ಳೆಯದು' ಎಂದು ಮಾಡುತ್ತದೆ? ಅದು ಏಕೆ ಮುಖ್ಯ? ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಲೆಗಳು ಯಾವುವು? ನಂತರ, ಆ ಕಾರ್ಯದ ಮುಂದಿನ-ಆವೃತ್ತಿಯು ವಿತರಣೆಯಾದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆವೃತ್ತಿಯ ಬದಲು ಲಿಖಿತ ಮಾನದಂಡಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅದನ್ನು ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡಿ. ಅದು ಲಿಖಿತ ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದರೆ, ಅದು ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹ — ನೀವೇನಾದರೂ ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ನೀವು ಅದನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಿ ಎಂದಾದರೆ ಅದು ಖಂಡಿತ ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹ.

ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿಯೋಜಿಸುವವರು (Delegators) ಈ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕುವ ಬಲೆಯೆಂದರೆ, ಲಿಖಿತ-ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ನಂತರವೂ ಆ ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ-ಬರೆಯುವುದು (rewriting). ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೀಡುವ ಸಮರ್ಥನೆಯೆಂದರೆ: ಮುಖ್ಯವಾದ ಯಾವುದೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಷಯವನ್ನು ಮಾನದಂಡಗಳು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ಅದು ನಿಜವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಮಾನದಂಡಗಳನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿ (update) — ಆದರೆ ಆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ-ಬರೆಯಬೇಡಿ. ಆ ಮಾನದಂಡಗಳೇ ಇಲ್ಲಿನ ಒಪ್ಪಂದ (contract). ಒಪ್ಪಂದವು ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿದ್ದರೆ, ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕರಿಸಿ. ಆ ಅಂತರವನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಮಯಕ್ಕೆ (hours) ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಆ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಬೇಡಿ.

ನಿಮ್ಮ ಉಚಿತ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನದಿಂದ ಇದು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರೊಫೈಲ್ (Personal Profile) ನಿಮ್ಮ ನಿಯೋಜನೆಯು (delegation) ಆಯಾಮಗಳಾದ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು (surplus) ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಅಥವಾ ಗುಪ್ತ-ಕೊರತೆಯನ್ನು (hidden deficit) ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಗಮನದೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಆರು-ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ನಕ್ಷೆಯನ್ನು, ಮಾನದಂಡಗಳು ರವಾನೆಯಾದಂತೆ ನಿಯೋಜಿತ-ಕೆಲಸವು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರದರ್ಶಿತ ಪ್ರಭಾವ (Demonstrated Impact) ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ (Consistent Alignment) ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಸ್ಪಷ್ಟ-ಗಮನದೊಂದಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯ ಸೂತ್ರದ (Trust Formula) ಅಂಕಗಳನ್ನು, ನಿಯೋಜಿಸುವವನ-ಹಂತದ (Delegator) ಪಕ್ಷಪಾತದ-ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು (ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯ-ಭ್ರಮೆ (illusion of indispensability), ನಿಯಂತ್ರಣದ-ಪಕ್ಷಪಾತ (control bias), ಜ್ಞಾನದ-ಶಾಪ (curse of knowledge), ಆರೋಪಣೆ-ದೋಷಗಳು (attribution errors)), ಮತ್ತು ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು-ಪದರಗಳ (Four Layers) ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಅನೇಕ-ಕಾರ್ಯಗಳಾದ್ಯಂತ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ನಿಯೋಜನಾ-ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ 90-ದಿನಗಳ ಅನುಕ್ರಮವನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಸಂಪೂರ್ಣ ರೋಗನಿರ್ಣಯವು ನಿಜವಾದ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿದೆ.