Ikaw ay Ang Tagapagpasa (The Delegator).

Ang Pagkilala

Nagsimula ka nang ilipat ang pagpapatupad (execution) sa iba. Marahil ay sa isang assistant, marahil sa isang maliit na team, marahil sa mga contractor na gumagawa ng mga partikular na uri ng trabaho para sa iyo. Umaalis na sa iyong mga kamay ang trabaho. Hindi ka na personal na nagpapatupad ng bawat gawain (task). Mula sa labas, mukha itong pag-usad. Mula sa loob, mas kumplikado ito.

Lihim mong binabantayan (shadow) ang ipinasang (delegated) trabaho. Masyadong madalas mong sinusuri ang output. Itinatama mo ang mga bagay na malamang na hindi na kailangang itama. Nahuhuli mo ang iyong sariling sinusulat muli ang trabahong ginawa ng iba dahil hindi ito eksaktong kung paano mo sana iyon ginawa — kahit pa ang bersyong ginawa nila ay sapat na sapat (perfectly adequate). Ang mga pamantayan ay pangunahing nakatira pa rin sa iyong ulo, na nangangahulugang ang bawat ipinasang gawain ay nangangailangan sa iyong suriin ang output laban sa mga pamantayang (criteria) hindi mo pa ginagawang malinaw (explicit). Nakakapagod ito. Lumilikha rin ito ng isang partikular na uri ng kabiguan: hindi talaga nabubuo ang awtonomiya (autonomy) ng pinagpasahan (delegate), dahil ang pamantayang kailangan nila para makabuo ng awtonomiya ay hindi pa naipapasa (transmitted).

Maaaring napansin mo na ang iyong pagpapasa ay hindi pa nakakatipid sa iyo ng oras na iyong inasahan. Ang mga oras na pinalaya mo sa hindi paggawa ng trabaho ay bahagyang nakokonsumo ng mga oras na ginugugol mo sa pagsusuri, pagwawasto, pakikipag-usap, at muling pagbuo ng mga bagay na ipinasa mo. Ang ilan dito ay ang normal na halaga ng pagbuo ng imprastraktura ng pagpapasa. Ang ilan dito ay ang patibong ng hindi pa pagtitiwala sa sistemang sinusubukan mong buuin.

Ang Nakapailalim na Mekanismo

Inilalarawan ng metodolohiya ang pag-usad ng pagpapasa bilang isang apat-na-antas na landas (four-level path): Level 1 (ginagawa mo ang lahat), Level 2 (ginagawa mo ang mga kritikal na gawain, ipinapasa ang mga nakagawian), Level 3 (tinutukoy mo ang mga pamantayan at sinusuri ang mga resulta), Level 4 (binubuo mo ang pag-unawa ng iba). Ang Tagapagpasa ay nasa hangganan sa pagitan ng Level 2 at Level 3. Nagsimula na ang paglilipat ng gawain. Ang pagpapasa ng mga pamantayan ay hindi pa ganap na nangyayari. Ang resulta ay lumilikha ng output ang pagpapasa, ngunit hindi awtonomong (autonomous) output — ang bawat pag-ikot ay nangangailangan pa rin ng iyong pagsusuri.

Ang bias na pinakaaktibo rito ay ang ilusyon ng kawalan ng kapalit (illusion of indispensability), na nagpapatibay sa sarili (self-reinforcing). Ang Tagapagpasa na lihim na nagbabantay (shadows) nang masyadong malapit ay hindi kailanman hinahayaang umunlad ang pinagpasahan. Kinukumpirma ng kawalan ng pag-unlad ang paniniwala ng Tagapagpasa na ang trabaho ay nangangailangan ng kanilang direktang pagkakasangkot (direct involvement). Binibigyang-katwiran ng paniniwala ang higit pang pagbabantay. Pinipigilan ng pagbabantay ang pag-unlad. Nagpapatuloy ang siklo, at nagtatapos ang Tagapagpasa — nang mali — na ang totoong pagpapasa ay hindi pa posible.

Mayroon ding mas tahimik na panganib: control bias. Ang dahilan kung bakit nagbabantay ang Tagapagpasa ay bahagyang tungkol sa kalidad at bahagyang tungkol sa pagkakakilanlan. Ang trabaho ay naging pinagmumulan ng pagmamalaki at kahulugan. Ang panonood sa iba na ginagawa ito nang hindi perpekto ay hindi komportable sa mga paraang higit pa sa isyu ng kalidad. Ang kawalang-ginhawa ay lumilikha ng labis na pagkakasangkot (over-involvement), na pumipigil sa pagpapasa na magtagumpay. Hindi ito kapintasan sa personalidad. Ito ang istruktural na kahirapan sa pagbibitiw sa trabahong naging bahagi na ng kung sino ka.

Ang Tensyon

Ang tensyong pinagdaraanan mo ay nasa pagitan ng tiwala at kontrol. Hindi talaga sila magkasalungat sa mature na pagpapasa — ang mga maayos na nabuong sistema ay lumilikha ng mapagkakatiwalaang output na hindi nangangailangan ng mabigat na pagbabantay (heavy oversight). Ngunit sa maagang yugto, bago madokumento ang mga pamantayan at ma-calibrate ang mga pinagpasahan, kailangan mong pumili. Kung pipiliin mo ang tiwala nang masyadong maaga, magdurusa ang trabaho. Kung pipiliin mo ang kontrol nang masyadong matagal, hindi kailanman magma-mature ang pagpapasa.

Ang sagot ng metodolohiya ay isulat ang mga pamantayan at hayaang ang mga pamantayan ang gumawa ng trabahong ginagawa ng direktang pagbabantay. Kapag ang pamantayan ay malinaw at ang mga halimbawa ay anotado na, ang pinagpasahan ay maaari nang magsuri sa sarili (self-evaluate) laban sa parehong mga pamantayan na gagamitin mo. Nagbabago ang iyong papel mula sa pagsusuri sa bawat pagkakataon tungo sa pagkumpirma na ang mga pamantayan ay ina-apply. Ito ang istruktural na hakbang mula Level 2 patungong Level 3, at ito ang hakbang na pinakakailangang gawin ng Tagapagpasa.

Ang Regalo

Ang mayroon ka, kapag nabuo na ang tiwala sa sistema, ay ang pagpaparami ng kakayahan (capability multiplication). Ang iyong pananaw, kapag naipasa nang maayos, ay maaaring gumabay sa maraming daloy ng pagpapatupad (streams of execution). Ang iyong paghusga ay maaaring makapigil ng mga pagkakamali sa maraming proyekto nang wala ang iyong direktang pagkakasangkot sa bawat isa. Ang iyong pattern recognition ay maaaring magpabilis sa pagkatuto ng iba, kaya't lumalago ang kakayahan ng team sa paglipas ng panahon sa halip na ganap na dumepende sa iyong personal na partisipasyon sa bawat gawain.

Ito ang leverage na tinuturo ng metodolohiya simula pa sa umpisa. Ang personal na pagpapatupad ay naglilimita sa iyong epekto batay sa mga limitasyon ng iyong oras. Inaalis ng wastong ipinatupad na pagpapasa ang limitasyong iyon. Ang Tagapagpasa na nakakalusot (breaks through) ay nagiging practitioner na ang pag-unawa ay lumalago (compounds) sa pamamagitan ng trabaho ng iba — at ang epekto ay umaabot nang mas higit pa sa kayang likhain ng sarili nilang mga kamay.

Ang Susunod na Hakbang

Sa susunod na 14 na araw, isulat ang Apat na Patong (Four Layers) para sa isang ipinasang gawain at pagkatapos ay bitiwan (let go) ang susunod na pag-ikot. Malinaw na i-dokumento: Ano ang hitsura kapag tapos na? Ano ang nagpapaging mabuti dito kumpara sa sapat kumpara sa masama? Bakit ito mahalaga? Ano ang mga karaniwang patibong? Pagkatapos, kapag naihatid na ang susunod na pag-ikot ng gawaing iyon, suriin ito laban sa mga nakasulat na pamantayan sa halip na laban sa bersyong nasa iyong ulo. Kung nakakatugon ito sa mga nakasulat na pamantayan, ito ay katanggap-tanggap — kahit na gagawin mo ito nang medyo naiiba. Lalo na kung gagawin mo ito nang medyo naiiba.

Ang patibong na nahaharap ng karamihan sa mga Tagapagpasa sa hakbang na ito ay ang pagsusulat muli ng output pa rin, kahit na natugunan na nito ang mga nakadokumentong pamantayan. Ang katwiran ay karaniwang hindi nakuha ng mga pamantayan ang ilang partikular na bagay na mahalaga. Kung totoo iyon, i-update ang mga pamantayan — huwag tahimik na isulat muli ang trabaho. Ang mga pamantayan ay ang kontrata. Kung hindi sapat ang kontrata, baguhin ang kontrata. Huwag itong labagin sa pamamagitan ng pagsipsip (absorbing) sa puwang patungo sa sarili mong mga oras.

Ito ay isang hakbang mula sa iyong libreng pagsusuri. Ibinubunyag ng buong Personal na Profile ang mapa ng iyong yaman sa anim na saklaw (six-domain resource map) na may atensyon kung ang iyong pagpapasa ay lumilikha ng labis (surplus) o nakatagong kakulangan (hidden deficit) sa mga dimensyon, ang iyong mga marka sa Pormula ng Tiwala (Trust Formula) na may pokus sa kung paano naaapektuhan ng ipinasang trabaho ang iyong Ipinakitang Epekto at Palagiang Pagtugma habang naipapasa ang mga pamantayan, ang mga partikular na babala sa bias para sa yugto ng Tagapagpasa (illusion of indispensability, control bias, curse of knowledge, attribution errors), at ang 90-araw na pagkakasunud-sunod na nagko-convert ng unang dokumento ng Apat na Patong tungo sa isang gumaganang sistema ng pagpapasa sa maraming gawain. Kung kapaki-pakinabang ang isang hakbang, ang buong diagnostic ang lugar kung saan nangyayari ang totoong trabaho.