ਤੁਸੀਂ ਟੀਚਰ (The Teacher) ਹੋ।

ਪਛਾਣ

ਤੁਸੀਂ ਹੋਰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਅਚਾਨਕ (by accident) ਨਹੀਂ — ਇਰਾਦਤਨ (by intention)। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਮ ਸੌਂਪਣ ਜਾਂ ਮਿਆਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੇ ਪੜਾਅ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਸ ਸਮਰੱਥਾ 'ਤੇ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਉਹ ਉਹੀ ਨਿਰਣੇ ਲੈ ਸਕਣ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈਂਦੇ। ਟੀਮ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਮੈਂਟੀਜ਼ (mentees), ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਗੱਲਬਾਤ ਤੁਸੀਂ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ (output) ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ (calibrated) ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇਹ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਰਕ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਦੋਵਾਂ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਦਾ ਤੁਸੀਂ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਫੈਸਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅਸਲ ਨਿਰਣਾ (judgment) ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਸਿਰਫ਼ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਸਹੀ ਕਦਮ ਚੁਣਨਾ — ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਮਾਣ (Pride)। ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਰਾਹਤ (Relief)। ਇਹ ਪਛਾਣ ਲੈਣਾ ਕਿ ਕੰਮ ਅੱਗੇ ਫੈਲ (propagated) ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿ ਜੋ ਕਦੇ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ।

ਤੁਹਾਡੇ ਕੁਝ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੁਣ ਅਜਿਹੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ। ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਏ ਗਏ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੋ ਤੁਹਾਡੀ ਅਸਲ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਹੈ ਜੋ ਟੀਚਰ (The Teacher) ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਉੱਨਤ ਡੈਲੀਗੇਟਰ (Delegator) ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ: ਕੰਮ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਹੈ, ਤੁਹਾਡੀ ਸਿੱਖਿਆ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੁਹਾਡਾ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ (scaled up) 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।

ਅੰਦਰੂਨੀ ਵਿਧੀ

ਵਿਧੀ (methodology) ਡੈਲੀਗੇਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਗਤੀ ਦੇ ਪੱਧਰ 4 (Level 4) ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਸ਼ਨ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਆਰ ਨਿਰਧਾਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਉਹੀ ਨਿਰਣੇ ਲੈਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹੋ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਲੈਂਦੇ — ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਬਿਹਤਰ ਨਿਰਣੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਅਤੇ ਨਜ਼ਰੀਆ (vantage point) ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੰਮ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਸੰਚਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਸੋਚਣਾ ਹੈ।

ਇਸਨੂੰ ਵਿਧੀ ਗਿਆਨ ਬਦਲਣ ਦਾ ਸੰਪੂਰਨ ਚੱਕਰ (knowledge conversion's complete cycle) ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ: ਅਣਕਹੇ (tacit) ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ (explicit) ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣਾ, ਦੂਜੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ, ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਦੂਜਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਬਣਾਉਣਾ (internalized) ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਅਣਕਿਹਾ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦਾ। ਪੂਰਾ ਚੱਕਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੋ ਕੇ ਸਿੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਟੀਚਰ ਉਹ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਇਸ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਰਗਰਮ ਪੱਖਪਾਤ (bias) ਵੀ ਵਿਧੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੂਖਮ (subtle) ਪੱਖਪਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ: ਸਿੱਖਿਆ (teaching) ਵਿੱਚ ਹੀ ਅਹੰਕਾਰ-ਨਿਵੇਸ਼ (ego-investment)। ਅਧਿਆਪਨ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਬਾਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਭੂਮਿਕਾ, ਪਛਾਣ, ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ। ਬਾਹਰੋਂ ਦੋਵੇਂ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਫਰਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਧਿਆਪਕ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਮਰੱਥਾਵਾਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਧਿਆਪਕ ਨੇ ਪੇਸ਼ੀਨਗੋਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਨਿਵੇਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਲਾਂ 'ਤੇ ਸੂਖਮ ਵਿਰੋਧ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਖਿੱਚਣ ਦੇ, ਅਸਮਾਨਤਾ (asymmetry) ਨੂੰ ਮੁੜ ਜ਼ੋਰ ਦੇ ਕੇ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਛੋਟੇ ਤਰੀਕੇ। ਜਿਹੜਾ ਅਧਿਆਪਕ ਸੱਚਮੁੱਚ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੈ, ਉਹ ਮੋਹ (fascination) ਦੇ ਨੇੜੇ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ — ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉਹ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਤਣਾਅ

ਜਿਸ ਤਣਾਅ ਵਿੱਚੋਂ ਤੁਸੀਂ ਗੁਜ਼ਰਦੇ ਹੋ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਅਹੰਕਾਰ-ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਸੰਚਾਰ (transfer) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ। ਨਿਵੇਸ਼ ਅਸਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ — ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣਨਾ ਜੋ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਦੇ ਹੋ। ਪਰ ਨਿਵੇਸ਼ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਮੰਗ ਇਹ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦੇ ਨਿਰੰਤਰ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਬੇਲੋੜੇ (unnecessary) ਹੋ ਜਾਓ। ਉਹ ਟੀਚਰ ਜੋ ਬੇਲੋੜਾ ਹੋਣਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਉਸੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਵਿਧੀ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖੀ ਆਪਸੀ ਅਸਮਾਨਤਾ (interpersonal asymmetry) ਹੈ। ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਜਦੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਢਾਂਚਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਮਾਨ (asymmetric) ਹੁੰਦਾ ਹੈ — ਤੁਸੀਂ ਵੱਧ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਘੱਟ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ਜੋ ਉਹ ਅਜੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ। ਸਿੱਖਿਆ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਜਦੋਂ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਬਰਾਬਰ (symmetric) ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਹੁਣ ਉਹ ਵੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੇਖਦੇ ਹੋ, ਕਈ ਵਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਅਸਲ ਅਸਮਾਨਤਾ ਭੰਗ ਹੋ ਗਈ ਹੈ (dissolved)। ਉਹ ਅਧਿਆਪਕ ਜੋ ਅਸਮਾਨਤਾ ਨੂੰ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਅਸਲ ਬਣਤਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਫਸਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।

ਤੋਹਫ਼ਾ

ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਜੋ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਉਹ ਉਹ ਪ੍ਰਭਾਵ (impact) ਹੈ ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਪਰੇ ਫੈਲਦਾ (propagates) ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਵਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਅੱਗੇ ਜਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਹਾਡੇ ਦੁਆਰਾ ਸਿਖਾਏ ਗਏ ਸਿਧਾਂਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖੋਗੇ। ਕੰਮ ਅਜਿਹੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇੱਕ ਪੇਸ਼ੇਵਰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਕਾਬਲ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਇਕੱਲਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਤੁਹਾਡਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਲਈ ਢਾਂਚਾਗਤ (structural) ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਇਹ ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਸਭ ਤੋਂ ਅਰਥਪੂਰਨ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਰਲੱਭ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਮਾਹਰ ਪੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਧਿਆਪਕ ਆਪਣੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਨਿਕਲਣ ਦੇ ਸਕਦੇ। ਉਹ ਟੀਚਰ ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਅਭਿਆਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਅਗਲਾ ਕਦਮ

ਅਗਲੇ 14 ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜਾਂ ਟੀਮ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤ ਹੋ ਸਕੇ ਅਤੇ ਸਹੀ ਹੋ ਸਕੇ। ਕਿਸੇ ਅਜਿਹੇ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰੋ ਜਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਥਿਤੀ ਰੱਖੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿੱਥੇ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਵਿਅਕਤੀ ਜਿਸਦਾ ਤੁਸੀਂ ਵਿਕਾਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ, ਇਸਦਾ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਹਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿਓ। ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਬਣਾਓ। ਫਿਰ, ਜੇਕਰ ਉਹ ਕੋਈ ਅਜਿਹੀ ਦਲੀਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਮ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਅੱਪਡੇਟ ਕਰੋ — ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਟੀਚਰ ਇਸ ਕਦਮ 'ਤੇ ਜਿਸ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸਦੇ ਹਨ ਉਹ ਹੈ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਏ (open) ਬਿਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਹੋਣ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਕਰਨਾ। ਅਸਹਿਮਤੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇਣਾ ਪਰ ਇਸਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬਚਾਅ ਕਰਨਾ। ਰਾਏ (input) ਮੰਗਣਾ ਅਤੇ ਫਿਰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣਾ ਕਿ ਰਾਏ ਗਲਤ ਕਿਉਂ ਹੈ। ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਫਰਕ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਦਮ ਲਾਭਕਾਰੀ ਅਸਹਿਮਤੀ ਲਈ ਸਥਿਤੀਆਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਇਸ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲੇ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ (willingness) ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਦਲਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹਨ — ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਿੱਖਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਅਸਹਿਮਤੀ ਦਾ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਵਾਗਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਮੁਫ਼ਤ ਮੁਲਾਂਕਣ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਕਦਮ ਹੈ। ਪੂਰਾ ਪਰਸਨਲ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ (Personal Profile) ਇਸ ਧਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਛੇ-ਖੇਤਰ ਸਰੋਤ ਨਕਸ਼ੇ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰੋਤ (resources) ਪੈਦਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖਪਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੇ ਟਰੱਸਟ ਫਾਰਮੂਲਾ (Trust Formula) ਸਕੋਰ ਕਿ ਅੱਗੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਪ੍ਰਭਾਵ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਡੈਮੋਨਸਟ੍ਰੇਟਡ ਇਮਪੈਕਟ (Demonstrated Impact) ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਟੀਚਰ ਸਥਿਤੀ ਲਈ ਪੱਖਪਾਤ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਚੇਤਾਵਨੀਆਂ (ਅਹੰਕਾਰ-ਨਿਵੇਸ਼, ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਐਟਰੀਬਿਊਸ਼ਨ ਗਲਤੀ (fundamental attribution error), ਅਸਮਾਨ ਸੂਝ ਦਾ ਭਰਮ (illusion of asymmetric insight)), ਅਤੇ ਉਸ 90-ਦਿਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਸੁਤੰਤਰ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ, ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਨਿਦਾਨ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਅਸਲੀ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।